Yerel seçimlerin ardından AK Parti cephesinde en çok tartışılan isimlerden biri hiç kuşkusuz İl Başkanı Davut Gürkan oldu. Kaybedilen belediyelerin faturası, doğal olarak, ilk etapta il başkanına kesilmek istendi. Teşkilat içinden ve dışından gelen eleştiriler, adeta Gürkan’ı hedef tahtasına koydu. Ancak burada önemli bir ayrıntı vardı: Genel Merkez aynı kanaatte değildi. Ankara, Davut Gürkan’la devam dedi.
Aslında bu karar, bir yönüyle Gürkan’a “ateşten gömlek” giydirmekti. Çünkü bugün büyükşehirlerde ve özellikle Bursa gibi siyaset trafiği yoğun bir şehirde il başkanı olmanın bedeli sadece siyasi değil. Maddi olarak da ciddi bir yükten söz ediyoruz. Milyonlarla ifade edilen bir maliyet… Ve bu yük, devletin ya da partinin kasasından değil, büyük ölçüde il başkanının ve ekibinin omuzlarında taşınıyor. Davut Gürkan ve yol arkadaşları da tam olarak bunu yapıyor.
Gürkan’a yöneltilen bir başka eleştiri ise “soğuk” olduğu yönünde. Doğrudur; Davut Gürkan sıcak temas kuran, bol jestli, duygularını yüzüne yansıtan bir siyasetçi profili çizmiyor. Ancak şunu net söylemek gerekir: İl başkanı olunca karakter değiştirmedi. Geçmişte nasılsa bugün de aynı. Kimi insan mesafelidir, kimi daha dışa dönüktür. Bu, bir eksiklikten çok kişilik meselesidir.
Ama hakkını teslim etmemiz gereken bir nokta var ki, o da Gürkan’ın teşkilata olan ahde vefasıdır. Bugün siyasette en çok eksikliği hissedilen kavramlardan biridir vefa. Davut Gürkan bu konuda istisna örneklerden biri. Bunun en güncel ve somut örneği ise Mustafakemalpaşa Ticaret Odası Başkanı Sadettin Akkoyunlu’nun kayınvalidesi için gerçekleştirdiği taziye ziyaretiydi. Basit gibi görülebilir ama bu tür dokunuşlar, siyasetin insanî tarafını ayakta tutar.
Bu örnekleri çoğaltmak mümkün. Gürkan, seçimden seçime hatırlanan bir il başkanı profili çizmiyor. İyi günde de kötü günde de teşkilatının yanında durmaya özen gösteriyor. Belki yüksek sesle konuşmuyor, belki çok görünür değil ama yapılan her işin kaydını tutan, unutmayana bir siyaset anlayışı var.
Özetle; Davut Gürkan’ı eleştirmek elbette mümkün, hatta yer yer gerekli. Ancak eleştiriyi yaparken hakkı da teslim etmek gerekir. Siyasette herkesin kolayca harcadığı bir dönemde, hem maddi hem de manevi bedel ödeyerek sorumluluk alan bir il başkanından söz ediyoruz. Bu da az şey değildir.